Selecteer een pagina

Vroeger was je eerste baan de baan voor de rest van je werkende leven. Soms een wissel van functie uiteraard, maar heel erg veel veranderde er niet. Hoeveel baantjes heb je nu inmiddels gehad? Hoeveel dingen ben je al wel niet geweest? 

“Dit wordt echt mijn ding.” Een gedachte die ik al zo’n tachtig keer heb gehad, maar garant staat voor een constante teleurstelling. Honderd prachtige projecten in mijn hoofd, waarvan er 50 ooit zijn gestart en niet afgemaakt, er nog zeker 40 hetzelfde lot wachten, 5 überhaupt onmogelijk zijn en de laatste 5 zijn gelukt.

Mijn moeder zegt vaak: “Ik werk al sinds mijn vijftiende en toen ik in de 20 was, werkte ik fulltime en deed avondschool.” Nou werk ik ook al sinds mijn vijftiende, maar zeker niet fulltime. Waarom kunnen wij dat niet meer? Hogere sociale druk? Teveel rand zaken? En dan ineens zie je op Instagram de zogehete girlboss die je inwrijft dat het wel kan en dat je je daar soms niet eens helemaal kapot voor hoeft te werken. Maar waarom heet het een girlboss? Mannen doen het toch ook? De #boyboss heb ik nog nooit gezien. Is het een vorm van feminisme? Of is het gewoon druk leggen op een geromantiseerd beeld van de vrouwelijke ondernemer? 

En hoe doen ze het toch? Die girlbosses. Werken van ’s ochtends vroeg tot ’s avonds laat, al die projecten afmaken en het liefst allemaal tegelijkertijd. Reizen, cocktails drinken met vrienden en nog ergens vrijwilliger zijn om ook te laten zien dat je maatschappelijk bijdraagt zonder er geld mee te hoeven verdienen. 

Ik voel me zwak dat ik geen girlboss kan zijn. Ik heb het geprobeerd, maar het lukt me niet. Aan het einde van de dag kijk ik toch liever Peaky Blinders dan dat ik dat super inspirerende artikel lees waarin ik kan leren hoe ik meer geld kan verdienen met minder doen.  Ik voelde misschien zelfs ergens jaloezie voor deze vrouwen. Al die boeken, artikelen en TED Talks die maar blijven liggen. Al die inspirerende en bijdehante blogs die ik maar niet opschrijf. En toen bedacht ik: ik ben ook een baas. Ik hoef me niet zo nodig als vrouw die hard werkt en een ‘perfect’ leven heeft te profileren. Ik werk keihard, maar heb soms nog een rust en een oprecht sociaal leven in plaats van met andere girlbosses of influencers leuk te doen en mijn klote dagen niet te laten zien. Bovendien wil ik helemaal niet als een bijzonder werkende vrouw gezien worden. 

Dus ik ben een boss, een gewoon normaal werkend mens met onafgemaakte projecten en ideeën die regelmatig wisselt van baan of functie, die geld verdiend maar nog steeds niet goed weet welk uurloon ze als ZZP’r nou kan vragen, maar er wel leuke dingen mee doet. 

Tekst door: Alka Anna Goos