Selecteer een pagina

Als chaotische zzp’er verloopt het leven niet altijd even soepel

door | jan 28, 2020 | Ondernemende vrouwen | 0 Reacties

8:00 – wakker worden
‘Wat lig ik lekker’ denk ik en ik draai me nog een keer om. Met mijn ogen dicht grijp ik naar het dichtstbijzijnde kussen en pak het stevig vast. Heerlijk. Ik slaak nog een laatste diepe ontspannen zucht voordat ik mijn ogen geschrokken wijd opentrek. Er klopt iets niet. Ik ben te ontspannen wakker geworden, ik zie dat het al licht is buiten en ik bedenk me dat ik geen wekker heb gehoord. Nee hè, weer door de wekker heen geslapen.

8:15 – op de fiets
Met mijn haar nog door de war probeer ik met alle macht zo snel mogelijk vooruit te komen. Dat gaat verrekte moeizaam op van die ontiegelijke platte banden. Hijgend kom ik bij mrs. Potatohead aan waar de gordijnen nog dicht zitten. De andere zzp’ers beginnen natuurlijk niet zo vroeg. ‘En terecht’ denk ik bitter. Ik kijk voor ik binnen stap even om mij heen, nog geen opdrachtgever te bekennen. Binnen doe ik snel alle gordijnen open en zet de lichten en de kachel aan. Precies op het moment dat ik de koffie laat pruttelen gaat de bel. Alsof ik er al uren ben, doe ik de deur open en verwelkom ik mijn gast. De dag kan beginnen.

9:30 – camera vergeten
Nu mijn afspraak is afgerond kan ik dan eindelijk eens rustig kijken wat ik vandaag op mijn to-do lijst heb staan. “Ugh” klinkt het hard door de ruimte. Ik blijk vandaag even ergens foto’s te moeten maken. Dat wist ik wel, maar door de haastige ochtend heb ik er niet meer aan gedacht en ben ik mijn camera vergeten. Die ligt bij mijn vriend. Naja, zover woont hij hier niet vandaan, ik haal het wel gewoon even. Hij heeft toch lekkere koffie!

10:30 – nog een afspraak
Ik zit nog geen vijf minuten op mijn laptop of ik zie rechts bovenin een melding: 15 minuten | presentatie X… in Ridderkerk! Alsof er niets aan de hand is wandel ik de vergaderruimte binnen waar de directie van één van mijn grootste opdrachtgevers al op me zit te wachten. “Oh wat fijn dat jullie er allemaal al zitten” lach ik brutaal en ik begin mijn laptop aan de beamer te koppelen. “We hadden ook om 11 uur afgesproken”, zegt de commercieel directeur. “Elf uur?”, zeg ik lachend, “Welnee, we hadden de afspraak om half twaalf staan”. Ik weet dat het slecht klinkt, maar soms kan je beter bluffen. Zonder na te denken begin ik aan mijn presentatie over de positionering van hun nieuwe merk. 

13:00 – de terugweg
Dat ging verassend goed. De directie was blij met mijn voorstel en ik kan aan de slag. Ik kom wel vaker tot de conclusie dat ik beter onvoorbereid een presentatie kan geven. Natuurlijk had ik allang bedacht wat ik ging presenteren en hoe, maar daarna vergeet ik het gewoon tijdelijk even totdat de presentatie komt. Voor mij werkt dat prima, op die manier kan ik me niet te druk maken en zenuwachtig worden. Maar goed, op tijd komen helpt natuurlijk wel mee. Ach, we hebben het weer overleefd. 

14:00 – de kapper
Oké, deze zag ik ook niet helemaal aankomen. Een kappersafspraak? Wat een geluk eigenlijk dat alles allemaal op elkaar aansluit, daar zal ik vast van tevoren over nagedacht hebben. Misschien leek het me logisch om alle afspraken op één dag te plannen bijvoorbeeld. Dat is heel leuk, maar als je dat vervolgens vergeet en heel veel dagtaken opstelt, dan is het snel over met de pret. Gezien mijn mede Potatoes hun werkdag elders hebben voortgezet, nodig ik mijn kapper/ vriendin hier uit (via Messenger, want ik heb geen telefoon). 

De rest van de dag
De rest van de dag verliep weinig anders. Toen ik foto’s ging maken bleek er geen SD kaart in de camera te zitten, toen ik wilde gaan illustreren had ik mijn Apple pen niet bij me en op het moment dat ik mijn partner in crime wilde bellen bedacht ik me dat ik mijn telefoon natuurlijk bij mijn vriend had laten liggen toen ik de camera was gaan ophalen. Rond een uur of vijf had ik slechts drie punten van mijn to-do lijst afgevinkt en was ik ongeveer dertig grijze en blonde haren rijker. Morgen weer een dag toch?