Selecteer een pagina

Coronacrisis
Door Alka Anna Goos | 23 maart 2020

Als ik zie hoe iedereen samenwerkt, anderen waardeert en het beste ervan maakt voel ik enorme trots. Hoe we ineens een SAMENleving vormen is bijzonder. Maar ergens stemt het me ook triest. Nederland wordt abrupt uit zijn ivoren toren gehaald. Nu er een crisis is waardoor we in onze vrijheid worden beperkt, klappen we pas voor zorgend personeel dat vele uren draait om mensen van wie we houden gezond te houden. Nu we in onze vrijheid worden beperkt realiseren we pas hoeveel meer we kunnen als we net iets anders denken en zo het leven zo goed en kwaad als het kan door laten draaien. Nu we in onze vrijheid worden beperkt doet iedereen een stapje terug en realiseren we dat we te snel gaan en daar in tijden van nood weinig mee winnen. Nu we in onze vrijheid worden beperkt ziet iedereen pas hoe kwetsbaar ons luxe leventje is en hoezeer we daar aan hangen. Nu we in onze vrijheid worden beperkt merken we pas hoeveel we voor lief nemen, zoals wc papier dat altijd beschikbaar is en hoe vervelend het is als mensen niets overlaten voor een ander uit egoïsme. 

Er is een crisis voor nodig om weer met beiden benen op de grond te komen. Toen ik terug kwam uit Venezuela had ik dit gevoel al ervaren, maar ook ik wist het niet volledig vast te houden toen ik weer terug was in Nederland. Nu ervaren we collectief angst en onzekerheid als nooit tevoren. Gebruik het voor het goede. Denk nog eens een keer na als je afgeeft op een economische vluchteling. Want hoe fijn voel jij je nu de regering extra potjes open trekt. Denk nog eens een keer na als je je reed afveegt. Want hoe fijn is het om je schoon te voelen de hele dag. Denk nog eens na hoe je mensen kan helpen op een andere manier dan gewend. Want hoe fijn is het dat je online dingen aangeboden krijgt of een soepje van de buuf. Denk nog eens na over je lekkere lunch of diner. Want hoe lekker is het om buiten de deur te eten en drinken. En denk ook nog eens na over wat iedereen wel of niet doet voor anderen. Want hoe fijn is het dat er saamhorigheid is in een land wat zegt geen identiteit te hebben.

Veel mensen gingen met een burn out deze crisis in en komen er minder opgebrand uit. Mensen gingen erin zonder zich krachtig te voelen en te weten wat ze willen en komen er uit met een superpower. Mensen gingen erin denkend dat ze niet creatief zijn en niets kunnen en komen eruit met nieuw gevonden passies. Mensen gingen erin denkend dat ze zich alleen niet konden vermaken en komen er met meer vertrouwen in zichzelf uit.

Kom uit deze crisis, maar blijf er altijd met een schuin oog naar omkijken. Want ook al is het vreselijk wat er gebeurd, de transformatie die de wereld nu ondergaat, is niet alleen vreselijk en slecht. Corona geeft ons een flinke les in nederigheid, pak hem aan, leer ervan want de kans is groot dat het niet de laatste keer zal zijn dat een ver van onze bed show ineens in onze slaapkamers afspeelt.